Hair Contouring: Η Αρχιτεκτονική του Προσώπου μέσα από το Χρώμα

Πώς το φως, η σκιά και η σωστή χρωματική τοποθέτηση δημιουργούν οπτικά το ιδανικό οβάλ σχήμα προσώπου.

Η Κρίστι Βλάχου μιλάει αποκλειστικά στο H.C.G.

Το φως και η σκιά στα μαλλιά

Η τέχνη του contouring, γνωστή εδώ και χρόνια από τον κόσμο του μακιγιάζ, βασίζεται στη στρατηγική χρήση φωτός και σκιάς με σκοπό την ανάδειξη ή την απόκρυψη συγκεκριμένων σημείων του προσώπου. Στόχος της είναι η οπτική εξισορρόπηση των αναλογιών, ώστε το πρόσωπο να προσεγγίζει το οβάλ σχήμα, το οποίο θεωρείται διαχρονικά το πιο αρμονικό και ισορροπημένο. Οι ανοιχτόχρωμες αποχρώσεις προβάλλουν, ενώ οι σκουρότερες απορροφούν το φως και «εξαφανίζουν», δημιουργώντας βάθος και διάσταση.

Ακριβώς η ίδια φιλοσοφία εφαρμόζεται και στα μαλλιά. Μέσα από το κούρεμα, το χτένισμα και το χρώμα, μπορούμε να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε όγκο, να κατευθύνουμε το βλέμμα και να επαναπροσδιορίσουμε τα όρια του προσώπου. Το hair contouring δεν είναι απλώς μια τεχνική βαφής, είναι ένας συνδυασμός αισθητικής αντίληψης, γνώσης προσωπολογίας και ελέγχου της χρωματικής έντασης. Ο τελικός στόχος είναι, «παίζοντας» με το φως και τη σκιά, να δημιουργηθεί μια οφθαλμαπάτη, ώστε το πρόσωπο να δείχνει πιο οβάλ, πιο αρμονικό και πιο φωτεινό. Οι  3D τεχνικές χρωμάτων μας βοηθούν να δημιουργήσουμε οφθαλμαπάτες και να απομακρύνουμε τα μάτια, από σημεία που θέλουμε να κρύψουμε.

Οβάλ σχήμα προσώπου – Το σημείο αναφοράς

Για να μπορέσουμε να εφαρμόσουμε σωστά οποιαδήποτε τεχνική hair contouring, το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα είναι ο σωστός προσδιορισμός του σχήματος του προσώπου. Όλα τα σχήματα συγκρίνονται σε σχέση με το οβάλ, το οποίο λειτουργεί ως το απόλυτο μέτρο ισορροπίας.

Ξεκινάμε τοποθετώντας νοητά μια κάθετη γραμμή στο κέντρο της μύτης, χωρίζοντας το πρόσωπο σε δύο μέρη. Θεωρητικά, η δεξιά και η αριστερή πλευρά θα έπρεπε να είναι ίδιες. Στην πράξη, όμως, δεν είναι ποτέ απόλυτα συμμετρικές.

Αν πάρουμε μια ανφάς φωτογραφία, τη χωρίσουμε στο κέντρο της μύτης και απομακρύνουμε τα δύο κομμάτια, θα παρατηρήσουμε έντονες διαφοροποιήσεις: η μία πλευρά «γελάει» και η άλλη «κλαίει». Ένα μάτι μπορεί να είναι πιο χαμηλά, το αντίστοιχο φρύδι πιο πεσμένο ή το χείλος να γέρνει ελαφρώς.

Αυτό το τεστ είναι εξαιρετικά χρήσιμο, γιατί μας αποκαλύπτει το καλό προφίλ της πελάτισσας. Ως επαγγελματίες, παρεμβαίνουμε με το κούρεμα, το styling και το χρώμα, ώστε να αναδείξουμε την πλευρά που «γελάει» και να εξισορροπήσουμε οπτικά την πλευρά που «κλαίει».

Οι αναλογίες του ιδανικού προσώπου

Αφού χαράξουμε την κάθετη γραμμή στο κέντρο, προχωράμε στη μελέτη των αναλογιών. Χωρίζουμε νοητά το πρόσωπο με τρεις οριζόντιες γραμμές σε τέσσερα τμήματα:

• Το 1ο τμήμα ξεκινά από τη γραμμή φύτρωσης των μαλλιών και καταλήγει στη βάση των φρυδιών.

• Το 2ο τμήμα εκτείνεται από τη βάση των φρυδιών έως τη βάση της μύτης.

• Το 3ο τμήμα περιλαμβάνει την περιοχή από τη βάση της μύτης έως το πηγούνι.

• Το 4ο τμήμα αντιπροσωπεύει το συνολικό ύψος του προσώπου, από την έναρξη της φύτρωσης έως το πηγούνι.

  
  

Στη συνέχεια, τοποθετούμε τρεις οριζόντιες γραμμές στα κέντρα των τριών πρώτων τμημάτων και παρατηρούμε τα πλάτη τους. Στην ιδανική αναλογία: Τα τμήματα 1, 2 και 3 έχουν ίσο ύψος, Οι γραμμές Α και C έχουν ίδιο πλάτος, Η γραμμή Β είναι μεγαλύτερη από τις Α και C. Το συνολικό ύψος (4ο τμήμα) είναι μεγαλύτερο από το πλάτος της γραμμής Β.Οι αποκλίσεις από αυτές τις αναλογίες μάς βοηθούν να αναγνωρίσουμε το πραγματικό σχήμα του προσώπου και να σχεδιάσουμε την κατάλληλη στρατηγική διόρθωσης.

Σε αυτό το άρθρο δεν θα αναλύσουμε όλα τα σχήματα προσώπου. Σκοπός μας είναι, μέσα από ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, να κατανοήσουμε τη λογική του hair contouring και τον τρόπο με τον οποίο το φως και η σκιά μπορούν να μεταβάλουν οπτικά τις αναλογίες του προσώπου. Για τον λόγο αυτό, ως βασικό μοντέλο ανάλυσης επιλέγουμε το στρογγυλό σχήμα προσώπου, ως παράδειγμα εφαρμογής της τεχνικής. Μέσα από το στρογγυλό σχήμα γίνεται ξεκάθαρο πώς, με στοχευμένες παρεμβάσεις στο κούρεμα, το χρώμα και το χτένισμα, μπορούμε να δημιουργήσουμε οπτικά την αίσθηση ενός πιο οβάλ και ισορροπημένου προσώπου.

Στρογγυλό σχήμα προσώπου

Το στρογγυλό πρόσωπο είναι πιο κοντό και πιο φαρδύ σε σύγκριση με το οβάλ. Το ύψος και το πλάτος του είναι σχεδόν ίσα, ενώ απουσιάζουν οι έντονες γωνίες, με αποτέλεσμα το περίγραμμα να προσεγγίζει τον κύκλο. Παρατηρώντας το σχήμα, διαπιστώνουμε ότι δεξιά και αριστερά «περισσεύει» όγκος σε σχέση με το οβάλ περίγραμμα, ενώ στο μέτωπο και στο πηγούνι φαίνεται να «λείπει» ύψος.

Εδώ ακριβώς παρεμβαίνει το hair contouring. Με στρατηγική τοποθέτηση φωτεινών και πιο σκούρων τόνων, μπορούμε να επιμηκύνουμε οπτικά το πρόσωπο και να μειώσουμε το πλάτος του. Φωτίζουμε τα σημεία που θέλουμε να προβάλουμε συνήθως κάθετα, κοντά στο περίγραμμα του προσώπου και σκουραίνουμε τις πλευρές όπου θέλουμε να «μαζέψουμε» όγκο. Το αποτέλεσμα είναι μια πλασματική αίσθηση ύψους και μια πιο οβάλ εικόνα.

Φωτίζω και προβάλλω – σκοτεινιάζω και κρύβω

Όταν γνωρίζουμε σε βάθος την προσωπολογία και μπορούμε να κάνουμε σωστή διάγνωση στην πελάτισσά μας, τότε το χρώμα μετατρέπεται σε εργαλείο γλυπτικής. Δημιουργούμε φόρμουλες με διαφορετικό κορεσμό, ένταση ή ακόμη και ελαφρώς διαφορετικές αποχρώσεις, ώστε να εφαρμόσουμε πραγματικό hair contouring. Δεν πρόκειται για τυχαία τοποθέτηση ανταυγειών ή σκιών, αλλά για συνειδητό σχεδιασμό που ακολουθεί τη γεωμετρία του προσώπου.

Με αυτόν τον τρόπο, μπορούμε να «διορθώσουμε» οπτικά ατέλειες, όπως έντονη μύτη, προεξέχοντα αυτιά ή ασύμμετρες γραμμές, χωρίς να αλλοιώσουμε τον φυσικό χαρακτήρα της πελάτισσας. Το hair contouring δεν αλλάζει το πρόσωπο· αποκαλύπτει την καλύτερη εκδοχή του, δημιουργώντας ισορροπία, φως και αρμονία μέσα από το χρώμα.

Όταν παίρνουμε μια ανφάς φωτογραφία, τη χωρίζουμε ακριβώς στο κέντρο και δημιουργούμε δύο νέα πρόσωπα μέσω τέλειου καθρεφτισμού της κάθε πλευράς, αποκαλύπτεται με απόλυτη σαφήνεια κάτι που στο φυσικό πρόσωπο υπάρχει αλλά συνήθως δεν αντιλαμβανόμαστε: η λειτουργική ασυμμετρία του προσώπου.

Στην κεντρική φωτογραφία βλέπουμε το πραγματικό πρόσωπο, όπου οι μικρές ασυμμετρίες των δύο πλευρών εξισορροπούνται μεταξύ τους. Ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται αυτή την ασυμμετρία ως φυσική και ανθρώπινη, γι’ αυτό και το πρόσωπο φαίνεται «ζωντανό» και αρμονικό, ακόμα κι αν δεν είναι τέλεια συμμετρικό.

Όταν όμως χρησιμοποιούμε μόνο τη μία πλευρά του προσώπου και τη καθρεφτίζουμε ώστε να δημιουργήσουμε ένα ολόκληρο πρόσωπο, τότε η έκφραση της συγκεκριμένης πλευράς πολλαπλασιάζεται. Αν η πλευρά αυτή είναι η λεγόμενη «πλευρά που γελάει», δηλαδή εκείνη όπου το μάτι βρίσκεται ελαφρώς πιο ψηλά, το φρύδι είναι πιο ανοικτό, το ζυγωματικό προβάλλει περισσότερο, και η γραμμή του στόματος ανυψώνεται, τότε το νέο, πλήρως καθρεφτισμένο πρόσωπο δείχνει πιο φωτεινό, πιο εξωστρεφές και πιο χαρούμενο.

Η έκφραση γίνεται έντονα θετική, πολλές φορές σχεδόν υπερβολικά «χαμογελαστή», γιατί το στοιχείο της χαράς δεν εξισορροπείται πλέον από την αντίθετη πλευρά.

Αντίθετα, όταν καθρεφτίζουμε την πλευρά που “κλαίει”, δηλαδή εκείνη όπου: το μάτι δείχνει ελαφρώς πιο πεσμένο, το φρύδι χαμηλώνει, το ζυγωματικό υποχωρεί, και η γωνία του στόματος κατεβαίνει, τότε το πρόσωπο αποκτά μια βαρύτερη, πιο κουρασμένη ή μελαγχολική έκφραση. Ακόμη και αν το άτομο δεν είναι πραγματικά λυπημένο, ο τέλειος καθρεφτισμός αυτής της πλευράς ενισχύει και διπλασιάζει το αίσθημα «πτώσης» και βαρύτητας.

Αυτό το πείραμα αποδεικνύει ότι το πρόσωπο δεν είναι απλώς ένα συμμετρικό σχήμα, αλλά ένας ζωντανός καμβάς μικρών μυϊκών, οστικών και εκφραστικών διαφορών. Η φυσική ομορφιά προκύπτει ακριβώς από τη συνύπαρξη αυτών των δύο πλευρών, της πλευράς που γελάει και της πλευράς που κλαίει.

Ακόμη και όταν η ανφάς φωτογραφία που χρησιμοποιούμε είναι τραβηγμένη τη στιγμή που το άτομο γελάει, ο τέλειος καθρεφτισμός των δύο πλευρών αποκαλύπτει μια επιπλέον, εξίσου σημαντική πληροφορία: την ασυμμετρία στη δομή, τον όγκο και την αίσθηση «βάρους» του προσώπου.

Στην κεντρική, πραγματική εικόνα, το χαμόγελο λειτουργεί συχνά παραπλανητικά. Η έκφραση είναι θετική και φωτεινή, όμως οι δύο πλευρές του προσώπου δεν συμμετέχουν με τον ίδιο τρόπο. Η μία πλευρά μπορεί να ενεργοποιεί πιο έντονα τους μύες, να «σηκώνεται» περισσότερο και να δείχνει πιο δυναμική, ενώ η άλλη πλευρά, παρότι χαμογελά, φαίνεται πιο αδύναμη, με λιγότερη ένταση και μικρότερη μυϊκή στήριξη.

Όταν καθρεφτίζουμε την πλευρά που είναι πιο ενεργή και «δυνατή», το νέο πρόσωπο δείχνει πιο σφιχτό, πιο ανάλαφρο και συχνά πιο λεπτό. Αντίθετα, όταν καθρεφτίζουμε την άλλη πλευρά, παρατηρούμε ότι το πρόσωπο αποκτά μια πιο παχουλή, πιο βαριά εικόνα, ακόμη κι αν πρόκειται για το ίδιο ακριβώς άτομο, στην ίδια ακριβώς στιγμή. Αυτό συμβαίνει γιατί οι μικρές διαφορές στην κατανομή του όγκου –στα μάγουλα, στα ζυγωματικά και στη γραμμή της κάτω γνάθου– διπλασιάζονται με τον καθρεφτισμό.

Έτσι, μπορεί σε μία φωτογραφία το άτομο να φαίνεται ξεκάθαρα χαρούμενο, όμως: η μία πλευρά του προσώπου δείχνει πιο ελαφριά, πιο «δουλεμένη» και πιο ανορθωμένη. Ενώ η άλλη πλευρά δείχνει πιο βαριά, πιο παχουλή και λιγότερο τονισμένη, χωρίς αυτό να έχει καμία σχέση με το βάρος του σώματος ή τη διάθεση της στιγμής. Πρόκειται καθαρά για ζήτημα δομικής και μυϊκής ασυμμετρίας, που στο φυσικό πρόσωπο εξισορροπείται, αλλά με τον καθρεφτισμό αποκαλύπτεται έντονα.

Αυτό το στοιχείο είναι καθοριστικό για τον επαγγελματία. Το hair contouring δεν καλείται μόνο να «διορθώσει» την έκφραση –αν το πρόσωπο δείχνει κουρασμένο ή μελαγχολικό– αλλά και να αναδιανείμει οπτικά τον όγκο. Μέσα από τη σωστή τοποθέτηση φωτεινών τόνων στα σημεία που θέλουμε να προβάλλουμε και πιο σκούρων τόνων εκεί όπου υπάρχει αίσθηση βάρους, μπορούμε να κάνουμε μια πλευρά να δείχνει πιο λεπτή, πιο ανάλαφρη και πιο ισορροπημένη σε σχέση με την άλλη.

Με άλλα λόγια, ακόμη και σε ένα χαρούμενο πρόσωπο, το hair contouring λειτουργεί σαν εργαλείο εξισορρόπησης: δεν αλλάζει το χαμόγελο, αλλά εξισορροπεί τη δύναμη και το «βάρος» των δύο πλευρών, αναδεικνύοντας το καλό προφίλ και δημιουργώντας μια συνολικά πιο αρμονική εικόνα.

Για τον colorist και τον hairstylist, αυτή η γνώση είναι θεμελιώδης. Το hair contouring, το κούρεμα και το styling δεν στοχεύουν στη δημιουργία απόλυτης συμμετρίας – κάτι που συχνά δείχνει αφύσικο – αλλά στη συνειδητή ενίσχυση της πλευράς που γελάει και στην οπτική εξισορρόπηση της πλευράς που κλαίει. Μέσα από φως, σκιά, όγκο και χρωματική ένταση, μπορούμε να καθοδηγήσουμε το βλέμμα και να αποκαλύψουμε το καλύτερο προφίλ του προσώπου, χωρίς να αλλοιώσουμε τον χαρακτήρα του.

Η Κρίστι Βλάχου, συγγραφέας του βιβλίου HAIR COLORING SYSTEM, Education Manager της εταιρίας CLARITE PROFESSIONAL, master colorist & Blonde Expert, διαθέτει πολυετή εμπειρία και εξειδίκευση στην εκπαίδευση επαγγελματιών κομμωτών μέσα από σεμινάρια και εκπαιδευτικά προγράμματα που εστιάζουν στη θεωρία, την τεχνική και τη δημιουργικότητα του χρώματος.

Για επικοινωνία μαζί της μπορείτε να την βρείτε:

• στο Facebook ως Christy Vlachou

• στο Instagram ως @Christy.Vlachou

• στο web: www.christyvlachou.gr